کانسپت کلی پروژه البشلس پارک، القا احساس تعلق به فضا از طریق طراحی ساختمان های مجزا و پراکنده در بستری با نشاط و صمیمی بوده است و شکل نامتعارف زمین نیز از جمله عوامل تاثیرگذار بر چرخش احجام می باشد. ارتفاع کم توده ها و فاصله گرفتن آنها از جداره زمین و شکل مسیر اصلی پیاده در سایت، برای مخاطبانی که درون مجموعه پای می گذارند، تنوع دید و پرسپکتیو و همچنین مقیاسی انسانی را به ارمغان آورده.
مسیرهای پیاده که با فرمی منحنی شکل درون سایت جای گرفته اند، کیفیتی مشابه پارک های محلی را به محیط می بخشند. دسترسی پیاده به ساختمان ها به وسیله راه هایی که از مسیر اصلی منشعب می شوند، ممکن گردیده که پس از گذر از پیش فضای ورودی که حریمی خصوصی برای ساختمان ها تعریف کرده و بعضا در سطح بالاتری نیز قرار گرفته، به ورودی ساختمان ختم می شوند.
کریستین بیکر (Christian Biecher) طراح فرانسوی پروژه می باشد. وی مدرک معماری خود را در سال 1989 از دانشگاه پاریس فرانسه دریافت کرد. وی پس از چندی شاگردی در محضر برنارد چومی، دفتر شخصی خود را تاسیس نمود. اکنون آثار این معمار جوان از پاریس تا توکیو و هنگ کنگ به اجرا و نمایش در آمده اند.
در رستوران فاوچن از غلظت رنگ ها در قسمت رستوران، در مقایسه با فضای فروشگاه کاسته شده و همچنین شدت زرق و برق مصالح نیز تعدیل شده است. در واقع طراحی داخلی ضمن حفظ یک زبان بصری واحد، در قسمت فروشگاه سر زنده تر و در قسمت رستوران کمی آرام تر است.
ناوارو از سال 2001 عضو افتخاری موسسه معماران آمریکایی، عضو دائمی "آکادمی سلطنتی هنرهای زیبای اسپانیا" و مدرس دانشگاه های معتبری در آمریکا نظیر دانشگاه ییل، هاروارد، پرینستون و پنسیلوانیا بوده است.
ناوارو در طراحی مرکز هنرهای نمایشی دل کانال مادرید اسپانیا، به نحو پیچیده ای از تکنولوژی روز استفاده نموده. شهر مادرید مرکز مهم فرهنگی، سیاسی و هنری اسپانیا می باشد. این شهر با پذیرا بودن اجرای تئاترها، کنسرت ها و جشنواره های متعدد، پایتخت شادی در اروپا نامیده شده و از لحاظ غنای آثار و ابنیه تاریخی در میان پایتخت های اروپایی بسیا ر مورد توجه می باشد.
مجموعه نامتراکم مرکز آتشفشان اروپا، دارای مساحتی معادل 18200 مترمربع می باشد. ایده ساخت این موزه حاصل خلاقیت "لری ژیکارد استین" در جهت زنده کردن تاریخچه آتشفشان ها در جنوب غربی اروپا و افزایش آمار گردشگران منطقه بوده است. وی طی مسابقه ای طراحی موزه ای همگون با زمینه، در جهت آشنایی و مطالعه بر روی تاریخچه و موجودیت آتش فشان ها را به رقابت گذاشت. معمارانی همچون فاستر، راجرز، ایسوزاکی شرکت کرده بودند اما در نهایت طرح هانس هولاین (Hans Hollein) معمار برجسته اتریشی که بارزترین ویژگی آن ایجاد رابطه ای تنگاتنگ و استادانه میان زمینه و بنا بود برگزیده گردید.
این خانه از یک حیاط وسیع و دو مجموعه فضائی یک طبقه در دو جبهه شرق و شمال آن تشکیل شده. فضاهای خانه از کف حیاط یک متر بالاتر و به این ترتیب بر آن مشرف اند. حیاط فعلی بنا شکل مستطیل منظمی ندارد ولی به نظر می رسد از ابتدا به این شکل نبوده. در هر دو جبهه شرق و شمال، یک ردیف پله حیاط را به سرداب های موجود در زیر این جبهه ها مرتبط می سازد.